Kącik wiedzy / Kategorie

Kącik wiedzy

Dalsze badania nad zastosowaniem propolisu w ginekologii

Zbadano działanie etanolowych roztworów propolisu u 94 chorych: u 34 chorych po zabiegach ginekologicznych i 60, u których prócz różnych zmian w części pochwowej stwierdzono występowanie rzęsistka pochwowego. W obu grupach stwierdzono szybkie gojenie stanów zapalnych.

MATERIAŁ I METODYKA

Materiał: Badany materiał składał się z 2 grup chorych. Pierwsza z nich zawierała 34 kobiet po zabiegach pochwy, w porównaniu ż tymi przypadkami, które poddane były samoistnemu gojeniu. To samo odnosi się do trudno gojących ran po operacjach plastycznych pochwy. Nadmierne i dokuczliwe upławy o charakterze wydzieliny ropnej po leczeniu propolisem przyjmują wygląd wydzieliny fizjologicznej lub zbliżonej do fizjologicznej. Subiektywne odczucia chorych sugerowały znaczną poprawę. W grupie chorych leczonych tylko środkami farmakologicznymi, oraz środkami farmakologicznymi kombinowanymi z leczeniem balneologicznym, obserwowano znamiennie niższy procent wyleczeń w porównaniu - z grupą chorych, po trzecim dniu, na obwodzie zaobserwowano wyraźne tworzenie się naskórka. Opisany przypadek pozostawał tylko krótki czas w naszym leczeniu.

Nasze wcześniejsze badania, w których uzyskano korzystne wyniki leczenia stanów zapalnych pochwy i szyjki macicy etanolowymi ekstraktami propolisu, skłoniły nas do podjęcia dalszych prób zastosowania tego środka w terapii schorzeń ginekologicznych, częściowo w połączeniu z innymi metodami (leczenie balneologiczne), ginekologicznych (stany po operacji pochwy, wolno gojący się szczyt kikuta pochwy), przypadki zapaleń pochwy, upławy oraz inne nie nowotworowe zmiany części pochwowej.

Druga grupa obejmowała 60 przypadków, w których oprócz różnych zmian części pochwowej, stwierdzono również występowanie rzęsistka pochwowego. Propolis: Używano 3 i 15% roztworów propolisu w etanolu, których sposób przygotowania oraz oznaczenia antybakteryjnej aktywności podano uprzednio (1). Antybakteryjna aktywność wyrażająca się hamowaniem wzrostu gronkowca ropotwórczego (Oxford 209 P) wynosiła 300 mg ekstraktu/ml pożywki. Leczenie: W pierwszej grupie stosowano naprzemian 3% i 15% ekstraktu propolisu w formie pędzlowania.

DYSKUSJA

W poprzedniej pracy wykazano skuteczność etanolowych frakcji propolisu w leczeniu nadżerek szyjki macicy i stanów zapalnych pochwy, wywołanych rzęsistkowicą, grzybicą i mieszaną florą bakteryjną. Niniejsze doniesienie jest kontynuacją tych badań, rozszerzoną o grupę przypadków pooperacyjnych, oraz leczenie roztworami propolisu, przez okres 10-12 dni. Drugą grupę chorych podzielono na 3 dalsze podgrupy: Pierwsza z nich obejmowała 25 przypadków leczonych farmakologicznie, u których stosowano 2 razy dziennie metromidasol doustnie (po 250 mg) i dopochwowo raz dziennie (500 mg). Drugą podgrupę sta­nowiło 18 chorych, u których po 10 dniowym leczeniu ( jak w podgrupie 1) stosowano tampony borowinowe. Trzecia podgrupa obejmowała przypadki, w których oprócz leczenia tamponami borowinowymi stosowano pędzlowanie zmian chorobowych 15% roztworami propolisu. Tampony borowinowe i pędzlowanie etanolowymi roztworami propolisu stosowano naprzemian co drugi dzień 10-15 razy.

Ta grupa obejmowała 17 chorych u których stosowano ponadto propolis. Niezależnie od lepszych efektów uzyskanych w tej grupie, poprawę stanu chorobowego obserwowano w szybszym czasie, bo już w początkowym okresie leczenia. Już w pierwszych dniach leczenia objawy zapalenia szyjki macicy ustępowały, a wydzielina w pochwie przyjmowała charakter prawidłowy. Tylko w jednym przypadku z tej grupy, w połowie leczenia wystąpiły objawy grzybicy, wywołane przez monilia albicans, które nie ustąpiły w trakcie dalszego leczenia, co potraktowano jako powikłanie. Stało się to powodem podjęcia leczenia środkami przeciwgrzybicznymi (Nystatin). Oddzielnie, nie kwalifikując go do żadnej z grup, potraktowano przypadek raka sutka, które leczono 3% roztworem propolisu. Przypadek charakteryzowały duże zmiany miejscowe, manifestujące się głównie ubytkami i martwicą rozpływaną skóry sutka. Okolica sutka była wilgotna i pokryta warstwą tkanki nekrotycznej, pierś twarda i bolesna. Codzienne opatrunki (pędzlowanie roztworem propolisu) spowodowały podsychanie rany już zasklepionej.

WYNIKI

Wyniki, leczenia chorych zaszeregowanych do grupy pierwszej. Stwierdzono wyraźne przyspieszenie gojenia szczytu kikuta.

Kategoria: Ginekologia
Autor: Henryk Suchy, Jerzy Zawadzki, Stanisław Scheller, Andrzej Posz z Zakładu Mikrobiologii Instytutu Biologiczno-Fizjologicznego Sl. AM w Zabrzu - Rokitnicy - Kierownik Zakładu: prof. dr J. Szaflarski z Instytutu Ginekologii i Położnictwa Ośrodka Naukowo-Bada

Projekt finansowany z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego