CO TO JEST APITERAPIA?
Leczenie miodem i innymi produktami pszczelimi stosowane od wieków przez medycynę ludową znalazło naukowe potwierdzenie.
Okazuje się, że ul to doskonałe chemiczne laboratorium, w którym powstają lecznicze i podnoszące odporność organizmu specyfiki.
Apiterapia jest dziedziną medycyny polegająca na wykorzystaniu produktów pszczelich w lecznictwie.

RYS HISTORYCZNY
Człowiek znał produkty pszczele i korzystał z ich dobrodziejstwa od zarania swoich dziejów. Najstarsze malowidło skalnew Cuevas de la Avena w Wa- lencji - powstałe ok. 20 tysięcy lat temu - przedstawia otwór w skale, wokół którego latają pszczoły i dwóch mężczyzn wspinających się tam po linie, najprawdopodobniej w celu zebrania miodu. Produkty pszczele znano w starożytnym Rzymie i Grecji. Sam Wergiliusz w swej twórczości zamieszczał praktyczne rady dotyczące produktów pszczelich. Ojciec medycyny - Hipokrates leczył miodem choroby wątroby i trudno gojące się rany. W miodzie i wosku starożytni Asyryjczycy i Egipcjanie chowali zmarłych, a propolisem balsamowano zwłoki.

PRZECIWWSKAZANIA
Sporadycznie zdarzają się osoby, które wykazują uczulenie na niektóre produkty pszczele. Przy wystąpieniu reakcji uczulenio- wej należy przerwać leczenie.
Wystąpienie odczynu uczuleniowego po kontakcie z konkretnym apiterapeutykiem nie jest tożsame z uczuleniem na wszystkie produkty pszczele.
Uwaga:
Na każdym opakowaniu produktu pszczelego będącego w obrocie towarowym winna być umieszczona informacja o ewentual- nym wystąpieniu odczynu histaminowego.

MLECZKO PSZCZELE
jest wydzieliną gruczołów gardzielowych młodych pszczół robotnic. Stanowi podstawowe, wysokoenergetyczne pożywienie matek pszczelich i młodszych larw. W skład mleczka pszczelego wchodzą mikro i makroelementy, aminokwasy w stanie wolnym, hormony, enzymy, kwasy organiczne, inhibitory, witaminy oraz inne substancje biologicznie czynne. Preparaty z mleczkiem pszczelim znajdują szczególne zastosowanie w schorzeniach wieku starczego oraz zaburzeniach rozwoju i równowagi hormonalnej. Korzystnie wpływają na przemianę materii i pro- cesy odnowy tkanek. Zwiększają żywotność i regulują ciśnienie krwi. Mleczko pszczele w różnej postaci zalecane jest w okresie rekonwalescencji po ciężkich i wyniszczających chorobach oraz zabiegach chirurgicznych. Regulują czynności fizyczne i psychiczne, prowadząc do usunięcia zmęczenia i poprawy samopoczucia. Badania kliniczne potwierdzają skuteczność mleczka pszczelego w leczeniu chorych na miażdżycę, cukrzycę, chorobę Buergera, dusznicę bolesną oraz dychawicę oskrzelową.

Stosowanie:
Ze względu na aktywność enzymatyczną miodu, mleczko pszczele w miodzie jest szczególnie łatwo wchłaniane przez organizm. Przed użyciem zaleca się przepłukanie jamy ustnej przegotowaną wodą, co zapewnia łatwiejsze przyswajanie preparatu. Po zażyciu - przed połknięciem - starać się o przetrzymanie preparatu w jamie ustnej jak najdłużej.

Dawkowanie:
Dorośli 2 razy dziennie po jednej łyżeczce preparatu rano i wieczorem (pół godziny przed śniadaniem oraz pół godziny
po kolacji). Dzieci - analogicznie jak dorośli, po pół łyżeczki dwa razy dziennie.
Skuteczna kuracja trwa ok. 40 dni. Między kuracjami zalecana jest przerwa od 2 do 6 miesięcy.

PIERZGA
jest to pyłek kwiatowy zebrany przez pszczołę zmieszany z miodem i wydzieliną gruczołów ślinowych pszczół, złożony w komórkach plastra pszczelego, poddany fermentacji mlekowej w warunkach beztlenowych w środowisku gniazda pszczelego. Zachodzące w komórkach procesy fermentacji mlekowej pyłku, wywoływanej przez pałeczki Lactobacillus sprawiają, że w tej postaci staje się on łatwiej przyswajalny. W trakcie fermentacji białka pyłku ulegają rozpadowi do peptydów i aminokwasów. Wzrasta zawartość cukrów prostych, powstają także znaczne ilości kwasu mlekowego, dzięki któremu produkt zabezpieczony jest przed zepsuciem. Wartość pierzgi do celów spożywczych, profilaktycznych i leczniczych jest znacznie wyższa niż pyłku ze względu na bogatszy skład, proces konserwacji oraz łatwą przyswajalność. Różnice wobec pyłku widoczne są jedynie w ilości poszczególnych związków. Pierzga zawiera mniej białka o ok. 12%, tłuszczu o 66%. Wzrasta natomiast ilość cukrów o 60% i innych składników o ok. 23%. Ilość kwasu mlekowego wynosi
ok.3,1 %. Witaminy: A, B1, B2, Bv B6, BI2, C, PP, E, D, K, H. Makroelementy: P, S, Cl, K, Ca, Na. Mikroelementy: Mg, Fe, Cu, Zn, Co, Mo, Se, Cr, Ni, Si. Enzymy: inwertaza, katalaza, pepsyna, trypsyna, lipaza, laktaza. Pierzga posiada właściwości odżywcze, antybakteryjne i odtruwające. Szczególnie polecana jest w leczeniu stanów chorobowych jelit, anemii, chorobie nadciśnieniowej, braku łaknienia, w stanach wyczerpania, zmęczenia, w chorobach układu nerwowego. Bardzo dobre efekty daje stosowanie pierzgi przy schorzeniach wieku starczego, łuszczycy oraz zaburzeniach wzroku. Podobnie jak podczas kuracji pyłkowej jest niezwykle skuteczna w walce z przerostem gruczołu krokowego. Systematyczne zażywanie zapobiega lub łagodzi skutki choroby.

Dawkowanie: Przyjmować w ilościach podobnych do dziennego użycia pyłku. Preparat nie jest toksyczny nawet
w przypadku przedawkowania. Przy przedawkowaniu może działać lekko rozwalniająco.

PYŁEK KWIATOWY
jest produktem pszczelim zbieranym przez robotnice pszczoły miodnej z kwiatów roślin, głównie owadopylnych.
Jest podstawowym źródłem białka i witamin w rodzine pszczelej. Wyróżnia się dużą zawartością witamin z grupy B, cukrów prostych i złożonych oraz aminokwasów, w tym argininy. Arginina odgrywa znaczącą rolę w profilaktyce i leczeniu choroby wieńcowej dzięki wytwarzaniu NO - (tlenku azotu) działającego, podobnie jak nitrogliceryna, rozszerzająco na światło naczyń wieńcowych serca. Wykazuje również działanie antyagregacyjne (przeciwkrzepliwe). Zawiera również inne substancje odżywcze i aktywne biologicznie, enzymy, hormony, nienasycone kwasy tłuszczowe.
Ze względu na skład zwany "bombą witaminową", znajduje szczególne zastosowanie w rekonwalescencji, braku apetytu, awitaminozie, schorzeniach układu pokarmowego i wątroby. Od lat pyłek kwiatowy z powodzeniem stosowany jest
przy przeroście gruczołu krokowego. Kuracja pyłkowa poprawia samopoczucie, podnosi kondycję i wzmaga odporność organizmu. Pyłek pochodzący z różnych roślin wykazuje różnorodne działanie. Najbogatszy w składniki mineralne jest pyłek pochodzący z możliwie największej liczby gatunków roślin.

Dawkowanie:
Pyłek kwiatowy w formie granulatu (2-3 łyżeczki) należy zalać 1/3 szklanki przegotowanej, ostudzonej wody lub mleka i odstawić na kilka godzin. Osłodzić miodem tuż przed spożyciem.
Ze względu na fakt, iż płyny ciepłe są lepiej przyswajane, wskazane jest dolanie przed spożyciem nieco ciepłej wody (poniżej 40oC). Pyłek w tej postaci zaleca się przyjmować dwa razy dziennie, rano na czczo i wieczorem przed snem.
Kuracja jednorazowa powinna trwać od jednego do dwóch miesięcy. Najlepiej wiosną i jesienią.

WOSK PSZCZELI
jest wydzieliną gruczołów woskowych znajdujących się na spodniej stronie odwłoka pszczoły.
Wydzielina ta po wypłynięciu z kanalików wyprowadzających gruczołów zastyga na powierzchni oskórka pszczoły w postaci białych łuseczek, które pszczoły używają do budowy plastrów. Wosk z biegiem czasu ciemnieje, zmieniając stopniowo barwę przez żółtą do ciemnobrązowej.
Wosk wykazuje właściwości lecznicze, dzięki karotenoidom i nienasyconym kwasom tłuszczowym. Za pomocą wosku pszczelego leczy się schorzenia skóry, zakażone rany, stany zapalne górnych dróg oddechowych. W przypadku tego schorzenia zaleca się żucie kawałków plastra kilka razy dziennie na miesiąc przed spodziewanym atakiem choroby. Działanie lecznicze przypisuje się jednak ziarnom pyłku zawartym w tym produkcie. Żucie plastra miodowego wzmacnia dziąsła i zęby, co jest pomocne w leczeniu parodentozy. U starszych kobiet w przypadkach wypadania macicy stosuje się krążki woskowe zwane hysteroforami. Świece woskowe, wydzielające woskowy aromat, ujemnie jonizują powietrze, eliminują promieniowanie elektromagnetyczne wytwarzane przez urządzenia elektryczne oraz neutralizują dym papierosowy.